Foutje in het ontwerp

Begrijp me niet verkeerd, sinds de verhuizing van het chalet naar mijn huurhuis ben ik groot fan van IKEA. Inmiddels bestaat mijn huisraad dan naar schatting ook voor 40 tot 50% uit spullen van IKEA. Voor een mooi prijsje kun je leuke meubels en accessoires kopen, die behoorlijk gemakkelijk in elkaar te zetten zijn en ook heel acceptabel zijn van kwaliteit.

Zo had ik onlangs ook een nieuw dekbed en hoofdkussens nodig, want structureel met zijn tweeën onder een dekbed van 2.00 m slapen op een matras van 1.80 m bleek aan de krappe kant en de kussens waren in de afgelopen jaren uit elkaar geslapen. Opnieuw naar IKEA, het dekbed en de kussens ingeslagen en daarna op weg naar de dekbedovertrekken, want ook die had ik een nieuwe nodig aangezien de oude nooit zouden passen.

Eenmaal thuis aangekomen, heb ik IKEA op hun eerste ontwerpfoutje betrapt. Normaliter zijn kasten en inzetstukken of opbergdoosjes qua maat altijd op elkaar afgestemd. Een bestekverdeler van IKEA pas precies in de keukenlades van IKEA, maar minder goed of niet in keukenlades van andere merken.

Bij het ontwerpen van de kussenslopen is er helaas iets niet helemaal goed gegaan. De kussens blijken veel kleiner dan de slopen. Zoveel kleiner dat de kussens er zelfs overdwars in passen. Maar dan hebben we vervolgens een flinke lap stof los hangen.

Op verzoek van vriendlief, heb ik de naaimachine erbij gepakt en in twee middagen de kussenslopen naar een passend formaat omgetoverd. Zelf had ik niet heel veel problemen met de overtollige stof, maar zonder slaapt toch echt een stuk lekkerder..... zzzzzzzz

Eerste oogst

Het moestuinseizoen is al weer een tijdje geleden begonnen. Eind maart ben ik begonnen met zaaien. De afgelopen drie weken heb ik voor het eerst kunnen oogsten. 

Normaliter zou de sla het eerste te oogsten zijn. Waar het niet dat de slakken zich te goed hebben gedaan aan de verse ontkiemde zaadjes en ik niks had om te planten. 

Nu waren de aardbeien drie weken geleden als eerste. Mooie rode zomerkoninkjes - puur gegeten -  die vol zijn van smaak en absoluut geen suiker nodig hebben. Drie oogsten later zijn de planten nu helaas grotendeels leeg. Ik hoop echt op een tweede bloei.

Gisteren waren de radijsjes aan beurt. Voor velen van jullie zullen ze er op het eerste oog uitzien als onkruid. Pas als je ze uit de grond trekt, zie je ze in hun volle glorie. Sommige waren al zo ver doorgeschoten dat ze verhout waren. Gelukkig had ik leuke hoeveelheid goede radijsjes over.

Radijsjes rauw gegeten als snack of klein gesneden in de salade kent iedereen. Maar ik wilde iets anders proberen. Op Pinterest kwam ik een recept tegen van geroosterde radijsjes met miso (gefermenteerde sojabonen) boter. Zowel het blad als de knollen worden geroosterd waarna de miso boter zorgt voor een heerlijke hartige en romige coating over de radijsjes. 

Ik denk dat ik binnenkort maar weer wat radijsjes ga zaaien, want het recept is voor herhaling vatbaar.

Vooruitgang!

Sinds mijn vorige bericht over de Grace in Lace, de gehaakte tuniek waar ik aan bezig ben, ben ik flink gevorderd.

Het werk groeide met 20 cm, doordat er 25 nieuwe toeren bij kwamen. Ondertussen meerderde ik 42 steken. En in totaal waren het 4.812 stokjes.

Ik ben er nog lang niet. Er moet over 5 toeren verdeeld nog 30 keer gemeerderd worden, daarna moet ik doorhaken totdat het werk vanaf de twee markeerder 51 cm meet om vervolgens nog een motiefband er in te haken. Daarna is het afwerken van de randen en mouwtjes haken. Hopelijk heb ik genoeg garen, want dat heb ik gekregen en waarschijnlijk is het niet meer te verkrijgen.

Klein Duimpje.....

.... Is zijn laarsjes kwijt. Deze staan vanaf het voorjaar namelijk bij mij in de tuin. Ik ging vanmiddag voor een peper & zout molen naar de kringloop. Helaas hadden ze deze niet. Al snuffelend liep ik vervolgens zag deze schattige bloempot. En ik kon hem met geen enkele mogelijkheid laten staan!

Bezigheidtherapie

Een paar maanden terug begon ik aan een haakproject. Via via had ik een behoorlijke hoeveelheid wol gekregen, waardoor ik eindelijk weer eens wat groots kon maken.

 

Na het haken van een aantal proeflapjes (om de naaldmaat te bepalen), ben ik vol goede moed aan een jurk / tuniek begonnen: de Grace in Lace van Garnstudio. De maat was echter wel een half maat kleiner dan het patroon aangaf.

 

Naarmate mijn project vorderde, vond ik het er een beetje krap uitzien. Ook de afmetingen klopte niet helemaal met het patroon. Maar toch stug doorgegaan, want mijn proeflapje zei immers dat ik de goede maat naald had. En in het dragen zou het vast nog wel wat rekken, toch?!?!

 

37 cm waar 41 nodig was (mist 8 cm in omtrek)

15 cm waar 18 nodig was

 Toen ik ruim 20 cm van het lijf had gebreid, kwam ik erachter dat ik een fout had gemaakt met het minderen van steken aan het begin van het lijf. Vervolgens heb ik 15 cm van het lijf uitgehaald om de fout te herstellen en weer verder te gaan.

 

Weer op hetzelfde punt aangekomen, telde ik mijn steken en ik bleek er een tekort te komen. En in plaats van de helderheid van geest te hebben en er gewoon een steek bij te zetten (wat niemand in het eindresultaat zou hebben gezien), haalde ik weer ruim 10 cm uit en ging met het eerdere aantal steken + 1 verder.

 

Inmiddels was het werk dusdanig lang, dat ik het met goed fatsoen kon passen. En hoewel de vermoedens er al waren geweest, werd mijn vrees nu bevestigd. Het was echt veel te klein. Ik moest bijna mijn schouders optrekken om er in te passen en ademen was heel op eigen risico.

 

Met het bestaande werk nog intact ben ik met een nieuwe bol en een haaknaald met een halve maat groter opnieuw begonnen. Het werk voelde minder vast aan, de afmetingen kwamen heel wat dichter in de buurt van het patroon en het zag er natuurlijker uit.

 

17,5 cm is meer in de goede richting

 

Ik ben nu bijna op de helft en kan niet wachten om het daadwerkelijk te kunnen dragen. Dit gaat alleen nog wel een tijdje duren, want een toer kost me met 200+ steken inmiddels bijna een half uur om te voltooien. En ik moet er nog minimaal 30...….

 

Moraal van het verhaal: volg eerder de naaldmaat die in het patroon aangegeven staan dan je eigen proeflapje. Dat scheelt een heel hoop steken.

 

Precies hetzelfde aantal steken, links met naald 3,5 en rechts met naald 3

Boek met een verhaal

Vrijwel alle boeken die geschreven worden, hebben een verhaal. Dit boek is daarbij geen uitzondering. En het verhaal is dusdanig goed geschreven dat ik het zeker aan anderen zou aanraden. Vooral aan liefhebbers van detectives!

 

Maar dit boek heeft een tweede verhaal. En dat is begonnen toen de eerste eigenaar een berichtje achterliet in de kaft en het boek na het lezen waarschijnlijk achter heeft gelaten in een hostel in Nieuw-Zeeland. Daar heeft de tweede lezer het boek uit de kast gepakt (dit schijnt een gewoonte te zijn in hostels). Waar hij heeft achter gelaten, weet ik niet. Zelf heb ik het boek gehad van mijn buurvrouw toen zij met haar vriend naar Canada emigreerde. Zij heeft het boek uit een hostel in Australië toen zij zelf een boek achterliet.

 

Waar ik het boek ga achterlaten weet ik nog niet. Wel hoop ik dat de volgende lezer ook een berichtje achterlaat voor de volgende lezer en dat het verhaal zo wordt vervolgd.

Oud & Nieuw

Nee, ik loop nog niet op de jaarwisseling vooruit.

Ik heb het over de spullen die ik van mijn Bonpa en Bonma (in Nederlands: opa en oma)  heb gekregen die in mijn vrij moderne interieur een plaatsje hebben gekregen. Onlangs zijn mijn Bonpa en Bonma verhuisd van het huis dat ze 62 jaar geleden zelf hebben gebouwd naar een appartement. In de loop van de jaren hadden ze veel mooie spullen verzameld, waarin in het appartement helaas geen plaats zou zijn. De kinderen en kleinkinderen mochten daarom ook uitkiezen wat ze graag over zouden nemen.

 

Zelf heb ik een busje moeten huren om vooral de grote items van Brabant naar Ede te krijgen. Maar nu een paar weken later heeft alles een eigen plek en ben ik ontzettend dankbaar voor de herinneringen die ik nu al in mijn huis heb.

 

Ik had onder andere een serie van Chinese porselein borden (oud) uitgezocht. Hier heb ik zelf met een houten hoekprofiel en wat hoekjes (nieuw) een rail voor gemaakt in de keuken, waar ze de boel nu opfleuren.

 

 

Een beeldje dat ze na een van hun reizen naar Afrika (oud) mee terug namen, staat in mijn boekenkast (nieuw) waar ik naar boeken ook dierbare spullen tentoongesteld heb.

 

 

Ook de koebel die bij mijn Bonpa en Bonma in de garage hing, die we luidden als we achterom het huis binnen kwamen, heeft bij mij een nieuw thuis gevonden.

 

 

Naast een oude Bruynzeel kast (62 jaar oud en nog puntgaaf!), de stoel waar een goede vriend van de familie altijd in zat en de hometrainer, heb ik ook nog de doos met kerstballen van mijn oma gekozen. Deze heb ik vandaag samen met een paar nieuwe kerstballen en een nieuwe piek gebruikt om de boom op te tuigen.

 

Ook op deze manier wordt een eenvoudig huurhuis mijn thuis!