Papier hier! Papier hier!

Nee, ik ben niet naar de Efteling geweest. Gezien het feit dat ik nog steeds maar beperkt kan lopen en gauw moe ben, zit dat er voorlopig ook niet in. Om toch eens wat anders te doen dan lezen, borduren of punniken, ben ik wat op Pinterest gaan struinen om nieuwe knutselprojecten te zoeken.

 

Dit keer kwam ik bij papierkunst terecht. Origami heb ik altijd al wel grappig gevonden, maar wat heb je aan papieren beestjes..... Uiteindelijk heb ik toch twee leuke dingen gevonden: een driedimensionaal kunstwerk voor aan de muur gevouwen van vierkanten blaadjes en een mobiel met sneeuwvlokken geknipt uit een stuk papier.

 

 

Het eerste wil ik gaan maken voor als ik van mijn chaletje naar een huisje kan verhuizen - gaat waarschijnlijk nog wel even duren. Het tweede wil ik voor de Kerst af hebben. Op die manier kan ik toch een beetje een kerstsfeer in het chaletje brengen zonder dat ik de kleine ruimte vol prop met een kerstboom.

 

Om de projecten een beetje mooi te maken, heb ik mezelf getrakteerd op luxe vouwblaadjes. Nooit geweten dat ze bestaan, maar je kijkt je ogen uit. Ik heb ze besteld via www.paperpads.nl. Voor de papierliefhebbers onder jullie echt een aanrader! Nu kan ik gaan vouwen en knippen.

Bolide te leen

Ruim een maand geleden had ik naar mijn weet een onschuldige keelontsteking. Een paar dagen op bed uitgeziekt en het ging wel weer. Een week later had ik wat last van mijn been, maar daar zocht ik ook ik niks achter. Naar mate de week vorderde kreeg ik echter ook last van mijn enkel, elleboog en vingers.

 

Toch maar eens naar de dokter. Die kon eigenlijk niks vinden, maar omdat de pijn steeds erger werd en steeds meer gewrichten zeer gingen doen toch maar wat bloedonderzoek laten doen. Drie dagen later en nog twee keer bloedprikken, zat ik bij de reumatoloog met de diagnose 'reactieve artritis' na de keelontsteking. Oftewel mijn lichaam accepteert de gevormde antistoffen niet en daardoor zijn mijn gewrichten ontstoken geraakt.

Aangezien lopen bijna niet ging en mijn spierkracht aardig is afgenomen, heb ik een bolide te leen. De eerste dagen na de diagnose en de start van het behandelplan kon ik op die manier toch naar buiten zonder te hoeven lopen. Inmiddels twee weken verder gebruik ik hem meer als rollator en rustpunt als ik aan het oefenen ben met lopen.

 

 

Mijn handen waren ook ontstoken. Quilten was te zwaar door meerdere lagen stof op elkaar. Bij borduren was mijn naaldje te klein om vast te houden. Uiteindelijk heb ik het punnikpoppetje van zolder gehaald. Strengen in zwart, grijs en wit gaan gevlochten uiteindelijk een vloerkleedje vormen.

 

 

Een bol van 100 gram wol van de Zeeman is 16,95 meter gepunnikt lont. Ik denk dat ik nog wat meer nodig ga hebben voor ik een kleedje kan maken.

 

 

Gisteren ook nog een klein kraamcadeautje voor het neefje van een vriendin gemaakt. Een voorbeeldje van Pinterest, een restje blauwe wol en anderhalf uur freubelen later had ik een olifantje voor aan een bijtring.

 

 

De komende tijd moet ik nog rustig aan doen. Veel meer dan lezen en handwerken lukt niet, dus er zullen nog wel wat kleine projectjes langskomen.

5 jaar Yellowcab

Donderdag 5 april 2012. De dag dat de ik mijn eerste eigen boot, een Yngling genaamd de Yellowcab,  kocht en op kon halen in Roermond. Inmiddels zijn we ruim vijf jaar verder en na de nodige uren klussen heb ik de boot precies zoals ik me hem die dag voor ogen had.

 

Bij aanschaf was de romp voorzien van een citroengele kleur (originele gelcoat), de waterlijn was wit en het onderwaterschip was rood.

 

 

Aangezien ik de boot Yellowcab had genoemd, wilde ik een diepere kleur geel en daar vond ik een zwarte waterlijn en donker onderwaterschip beter bij passen.

 

3 jaar geleden heb ik gedurende de winter van 2013 - 2014 het dek een opfrisbeurt gegeven en tegelijkertijd heb ik het onderwaterschip aangepakt. Van een telfonhoudende rode kleur via een bitumenachtige - slechte te schuren -  onderlaag naar een mooie donkergrijze onderkant. Tevens de waterlijn heb ik toen veranderd van wit naar zwart.

 

 

Ik had me toen behoorlijk verkeken in de hoeveelheid werk, waardoor ik erg op zag tegen het lakken van de romp. Vorig jaar heb ik toch de stoute schone aangetrokken en ben ik aan de romp begonnen. De weg die ik daarbij heb afgelegd, staat al in eerdere berichten van mijn blog.

 

 

Ook het ontwerpen van de naam heb ik al eerder vermeld. Toch vond ik het aparte gewaarwording om een ontwerp dat al vijf jaar in mijn hoofd zat, uiteindelijk op de romp te zien verschijnen.

 

 

 Afgelopen maandag is de Yellowcab, vijf jaar na de aanschaf, in de gewenste kleur voorzien van haar naam te water gegaan. Inmiddels ligt ze in haar thuishaven en kan ik me richten op het varen met de boot in plaats van er aan te klussen.

 

Pruttel de pruttel de pruttel.....

Dat was het geluid dat de uitlaat van mijn auto al een tijdje maakte. Een keer onder de auto gekeken, wat met de uitlaat geschud en aangenomen dat de achterdemper aan vervanging toe was. Niks acuuts, maar er moest wel wat aan gedaan.

Het vervangen van de achterdemper had ik eigenlijk voor vorige week vrijdag op de planning staan. Dit plan werd echter veranderd toen ik de dag ervoor bij de botenstalling weg reed. Mijn auto maakte zoveel lawaai dat dat niet goed kon zijn. Een korte blik onder mijn auto bevestigde mijn vermoeden. De uitlaat hing los onder de auto.......

Na eerst gruwelijk te hebben zitten balen, ben ik samen met mijn broer (die erg handig is met auto's) gaan kijken of het provisorisch gemaakt kon worden zodat ik voor reparatie naar de garage kon. Na een snel blik bleek dat de pijp volledig was doorgeroest en daarna was afgebroken. Niet iets wat even snel gemaakt kon worden.

 

Vervolgens hebben we besloten om het kapotte stuk uitlaat los te schroeven om daar de dag erna een nieuw onderdeel te voor gaan zoeken. Meteen de eerste winkel met auto-onderdelen kon me een uur later het onderdeel bezorgen. Even thuis gewacht, daarna 15 minuten gesleuteld en mijn auto is weer stil.

Nu wachten op het volgende onderdeel dat ik mag gaan vervangen ;-)

Long time no see......

Op wat verstelwerk aan kleding na is het al weer ruim een jaar geleden dat ik mijn naaimachine heb gebruik. Ik ben druk geweest met haken, borduren en het doorquilten van twee projecten. Maar patchen was er niet bij.

 

Nu heb ik echter een goede reden om het oude beestje van stal te halen. Ik kan weer een babyquilt gaan maken voor mijn beste vriendin.

 

De jelly roll die ik voor de quilt ga gebruiken, is door een fout van een leverancier al in Denemarken geweest. Ze hebben echter kosten nog moeite gespaard om het pakketje te traceren (winkel waar het naar toe was gestuurd was failliet, maar de postbezorger had het gewoon ergens achter gelaten) en alsnog bij mij bezorgd te krijgen.

 

Helemaal happy met de kleurtjes van de stof ben ik vanavond met goede moed van start gegaan. Nog een week of 25 totdat de quilt af moet geloof ik.

Dear Jane - deel 1

Het borduren van de Dear Jane quilt stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. Hoewel ik nog twee projecten heb liggen om door te pitten, ben ik tijdens de kerstvakantie toch begonnen met het borduren. De verleiding was te groot.....

 

Bijna drie maanden later heb ik het eerste deel van het patroon af.  Nog 19 delen te gaan. In dit tempo ben ik nog wel even zoet. Helemaal omdat ik in de tussentijd ook nog een babyquilt voor een goede vriendin ga maken.

 

Van een mede quiltster/borduurster begreep ik dat er wat fouten in het patroon zitten. In het eerste deel ben ik er al drie tegen gekomen. Voor de mensen die het ook leuk vinden om de Dear Jane te gaan borduren, heb ik de verbeterde blokken uitgetekend (links oud, rechts nieuw). Dan hoeven jullie het zelf niet meer uit te zoeken. Wel zelf nog even nakijken, want ook ik kan natuurlijk foutjes maken.

 

Boem is hoooooo!

Vandaag een week geleden viel ik tijdens het paardrijden van het paard. Heel de les lekker gereden op de fries Fedske, maar aan het einde van de galop ging mis.

 

Bij de overgang van de galop naar de draf verloor ik mijn grip op de stijgbeugels. Ik was klaar met galopperen, maar Fedske dacht daar anders over. Je balans houden zonder stijgbeugels, een paard naast je in de gaten houden en ook nog proberen te remmen is een uitdaging. Helaas met een val als uitkomst.

Mijn hoofd had een tik gehad, maar het meeste last had ik van mijn voet. Het voelde dusdanig verkeerd dat ik naar het ziekenhuis ben gegaan voor controle. Een paar onderzoeken en een foto later, bleek het gelukkig alleen maar om een kneuzing te gaan. Drie dagen met een elastische kous gelopen/gestrompeld. En nu weer bijna de oude.

Vanavond ga ik toch weer te paard. Hopelijk kan ik er dit keer wel op blijven zitten.