Twee-in-een

Afgelopen week heb ik twee kleine projectjes afgerond. Allereerst een gehaakte rugzakje in de vorm van een nijlpaard. Deze heb ik alvast gemaakt voor het dochtertje van mijn beste vriendin. De kleine meid wordt over drie maanden al weer drie jaar. Vorig jaar kreeg ze een poncho van me en nu deze rugzak. Dan kan ze mooi de blits maken op de crèche.

 

Het tweede projectje is meer een oefenlapje. Ik ben al meer dan een jaar bezig met een quilt voor de pasgeboren dochter van een andere vriendin. Het duurt allemaal wat langer dan gedacht en de quilt is dusdanig groot dat ik heb besloten om deze met de machine door te gaan quilten. Omdat ik dit nog nooit heb gedaan, heb ik eerst een proeflapje gemaakt. Deze is echter zo goed gelukt, dat ik het wel de moeite waard vond om er een binding langs te zetten en het als een soort aandenken te houden.

 

 

 

 

 

Vloeroppervlak te klein of quilt te groot?

Nu is mijn slaapkamer bij mijn ouders thuis alles behalve klein. Volgens veel maatstaven zal deze zelfs als groot worden bestempeld.

Toch had ik gisteren, tijdens het sandwiches van een quilt waar ik mee bezig ben, een probleem. Ik had te weinig plaats.

Bij het starten van deze quilt had ik op het patroon niet gekeken naar de verwachte afmetingen. Een aantal weken geleden was ik dan ook zeer verbaasd toen de afgeronde top 2 m 10 bij 1 m 75 bleek te zien. Nu maar op zoek naar een plek waar ik hem wel netjes plat kan leggen.

Dear Jane - deel 3 & 4

Ziek zijn heeft zijn nadelen, maar ook zijn voordelen. Hoewel ik inmiddels behoorlijk aan de beterende hand ben en weer gedeeltelijk kan werken, zit ik nog heel wat uren thuis. Zodoende heb ik voldoende tijd om te borduren.

Hierdoor heb ik deel 3 en deel 4 van de Dear Jane in recordtijd geborduurd. En hoewel de quilt nu al deels vorm begint te krijgen, realiseer ik me ook hoeveel werk nog in gaat zitten. Steekje voor steekje ga ik verder.

Voor de liefhebbers heb ik ook weer wat verbeterde blokken, zodat ze wat beter overeenkomen met de stoffen variant.

Achteruit borduren is ook borduren, toch?

Ik heb vandaag volgens mij meer steken uitgehaald van mijn Dear Jane dan dat ik er daadwerkelijk heb gemaakt. Had ik mijn blokje bijna af, kom ik er achter dat ik nog net niet halverwege een draadje ben overgeslagen. Nu zou je zeggen 'laat lekker zitten, niemand die het ziet'. Maar zo werkt het niet als je Renée heet. Dus uithalen maar en opnieuw beginnen.

Inmiddels ben ik weer op hetzelfde punt waar ik vanochtend begon. Het kost wel wat extra garen, want bij het uithalen wil het nog wel eens dun worden en breken. Ik

moet dus niet te veel foutjes blijven maken, anders moet ik weer gaan zoeken naar garen.

Dear Jane - deel 1

Het borduren van de Dear Jane quilt stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. Hoewel ik nog twee projecten heb liggen om door te pitten, ben ik tijdens de kerstvakantie toch begonnen met het borduren. De verleiding was te groot.....

 

Bijna drie maanden later heb ik het eerste deel van het patroon af.  Nog 19 delen te gaan. In dit tempo ben ik nog wel even zoet. Helemaal omdat ik in de tussentijd ook nog een babyquilt voor een goede vriendin ga maken.

 

Van een mede quiltster/borduurster begreep ik dat er wat fouten in het patroon zitten. In het eerste deel ben ik er al drie tegen gekomen. Voor de mensen die het ook leuk vinden om de Dear Jane te gaan borduren, heb ik de verbeterde blokken uitgetekend (links oud, rechts nieuw). Dan hoeven jullie het zelf niet meer uit te zoeken. Wel zelf nog even nakijken, want ook ik kan natuurlijk foutjes maken.