Klein Duimpje.....

.... Is zijn laarsjes kwijt. Deze staan vanaf het voorjaar namelijk bij mij in de tuin. Ik ging vanmiddag voor een peper & zout molen naar de kringloop. Helaas hadden ze deze niet. Al snuffelend liep ik vervolgens zag deze schattige bloempot. En ik kon hem met geen enkele mogelijkheid laten staan!

Bezigheidtherapie

Een paar maanden terug begon ik aan een haakproject. Via via had ik een behoorlijke hoeveelheid wol gekregen, waardoor ik eindelijk weer eens wat groots kon maken.

 

Na het haken van een aantal proeflapjes (om de naaldmaat te bepalen), ben ik vol goede moed aan een jurk / tuniek begonnen: de Grace in Lace van Garnstudio. De maat was echter wel een half maat kleiner dan het patroon aangaf.

 

Naarmate mijn project vorderde, vond ik het er een beetje krap uitzien. Ook de afmetingen klopte niet helemaal met het patroon. Maar toch stug doorgegaan, want mijn proeflapje zei immers dat ik de goede maat naald had. En in het dragen zou het vast nog wel wat rekken, toch?!?!

 

37 cm waar 41 nodig was (mist 8 cm in omtrek)

15 cm waar 18 nodig was

 Toen ik ruim 20 cm van het lijf had gebreid, kwam ik erachter dat ik een fout had gemaakt met het minderen van steken aan het begin van het lijf. Vervolgens heb ik 15 cm van het lijf uitgehaald om de fout te herstellen en weer verder te gaan.

 

Weer op hetzelfde punt aangekomen, telde ik mijn steken en ik bleek er een tekort te komen. En in plaats van de helderheid van geest te hebben en er gewoon een steek bij te zetten (wat niemand in het eindresultaat zou hebben gezien), haalde ik weer ruim 10 cm uit en ging met het eerdere aantal steken + 1 verder.

 

Inmiddels was het werk dusdanig lang, dat ik het met goed fatsoen kon passen. En hoewel de vermoedens er al waren geweest, werd mijn vrees nu bevestigd. Het was echt veel te klein. Ik moest bijna mijn schouders optrekken om er in te passen en ademen was heel op eigen risico.

 

Met het bestaande werk nog intact ben ik met een nieuwe bol en een haaknaald met een halve maat groter opnieuw begonnen. Het werk voelde minder vast aan, de afmetingen kwamen heel wat dichter in de buurt van het patroon en het zag er natuurlijker uit.

 

17,5 cm is meer in de goede richting

 

Ik ben nu bijna op de helft en kan niet wachten om het daadwerkelijk te kunnen dragen. Dit gaat alleen nog wel een tijdje duren, want een toer kost me met 200+ steken inmiddels bijna een half uur om te voltooien. En ik moet er nog minimaal 30...….

 

Moraal van het verhaal: volg eerder de naaldmaat die in het patroon aangegeven staan dan je eigen proeflapje. Dat scheelt een heel hoop steken.

 

Precies hetzelfde aantal steken, links met naald 3,5 en rechts met naald 3

Boek met een verhaal

Vrijwel alle boeken die geschreven worden, hebben een verhaal. Dit boek is daarbij geen uitzondering. En het verhaal is dusdanig goed geschreven dat ik het zeker aan anderen zou aanraden. Vooral aan liefhebbers van detectives!

 

Maar dit boek heeft een tweede verhaal. En dat is begonnen toen de eerste eigenaar een berichtje achterliet in de kaft en het boek na het lezen waarschijnlijk achter heeft gelaten in een hostel in Nieuw-Zeeland. Daar heeft de tweede lezer het boek uit de kast gepakt (dit schijnt een gewoonte te zijn in hostels). Waar hij heeft achter gelaten, weet ik niet. Zelf heb ik het boek gehad van mijn buurvrouw toen zij met haar vriend naar Canada emigreerde. Zij heeft het boek uit een hostel in Australië toen zij zelf een boek achterliet.

 

Waar ik het boek ga achterlaten weet ik nog niet. Wel hoop ik dat de volgende lezer ook een berichtje achterlaat voor de volgende lezer en dat het verhaal zo wordt vervolgd.

Oud & Nieuw

Nee, ik loop nog niet op de jaarwisseling vooruit.

Ik heb het over de spullen die ik van mijn Bonpa en Bonma (in Nederlands: opa en oma)  heb gekregen die in mijn vrij moderne interieur een plaatsje hebben gekregen. Onlangs zijn mijn Bonpa en Bonma verhuisd van het huis dat ze 62 jaar geleden zelf hebben gebouwd naar een appartement. In de loop van de jaren hadden ze veel mooie spullen verzameld, waarin in het appartement helaas geen plaats zou zijn. De kinderen en kleinkinderen mochten daarom ook uitkiezen wat ze graag over zouden nemen.

 

Zelf heb ik een busje moeten huren om vooral de grote items van Brabant naar Ede te krijgen. Maar nu een paar weken later heeft alles een eigen plek en ben ik ontzettend dankbaar voor de herinneringen die ik nu al in mijn huis heb.

 

Ik had onder andere een serie van Chinese porselein borden (oud) uitgezocht. Hier heb ik zelf met een houten hoekprofiel en wat hoekjes (nieuw) een rail voor gemaakt in de keuken, waar ze de boel nu opfleuren.

 

 

Een beeldje dat ze na een van hun reizen naar Afrika (oud) mee terug namen, staat in mijn boekenkast (nieuw) waar ik naar boeken ook dierbare spullen tentoongesteld heb.

 

 

Ook de koebel die bij mijn Bonpa en Bonma in de garage hing, die we luidden als we achterom het huis binnen kwamen, heeft bij mij een nieuw thuis gevonden.

 

 

Naast een oude Bruynzeel kast (62 jaar oud en nog puntgaaf!), de stoel waar een goede vriend van de familie altijd in zat en de hometrainer, heb ik ook nog de doos met kerstballen van mijn oma gekozen. Deze heb ik vandaag samen met een paar nieuwe kerstballen en een nieuwe piek gebruikt om de boom op te tuigen.

 

Ook op deze manier wordt een eenvoudig huurhuis mijn thuis!

Raar, maar waar

Deze foto maakte ik vorige week woensdag of donderdag. Dat de natuur van slag is, wist ik al wel een tijdje. Sommige planten bloeien voor een tweede keer, voorjaarsbollen komen al weer boven de grond. Maar dit slaat voor mij echt alles.

In november nog roze frambozen aan de struik.... Zoet zijn ze echter niet meer. Ze krijgen niet genoeg zon om de benodigde suikers aan te maken. Maar bizar vind ik het wel.

Pretty in pink

Een behoorlijk aantal van mijn vriendinnen hebben kleine kinderen of staan op het punt om moeder te worden. Ik vind het altijd leuk om voor de verjaardagen van de kids of voor de geboortes een origineel cadeautje te maken.

Voor een van de kinderen die klaar was om naar de crèche te gaan, haakte ik een rugzak waar de klep uit het hoofd van een nijlpaard bestond.

Een vriendin die onlangs bevallen is, krijgt binnenkort de grijpbal voor haar kleine meid. Ik had er eigenlijk nog een belletje in willen verwerken maar dat is helaas niet gelukt.

Van de regen in de drup.....

Hebben jullie dat ook wel eens. Een dag of weekend dat je een hele lijst kleine klusjes denkt te hebben, tot je aan een klus begint die groter en lastiger blijkt te zijn dan gedacht.

Zo'n dag had ik afgelopen zaterdag. Ik wilde de oregano in mijn tuin snoeien en het overschot schoonmaken en drogen zodat ik het kan gebruiken in de keuken tijdens de winter. Ook onkruid wieden, winterrogge zaaien en de tuinmeubels schoonmaken en opbergen stonden op het lijstje. Verder was ik van plan om mijn oude douchekraan (met handmatig mengen van warm en koud water) te vervangen door een mengthermostaatkraan en ik had ook nog gewoon even met een goede boek op de bank willen ploffen. Het was immers weekend.

Helaas kwam er van al mijn ambitieuze plannen minder terecht dan ik vooraf had gepland. Waar liep het allemaal op mis; op de mengthermostaat.

Ik begon mijn klus met het verwijderen van de oude kraan en het opmeten van de breedte van de wateraansluitingen. Het zou me immers niet overkomen dat de gekochte nieuwe kraan niet op de bestaande aansluiting zou passen. Na een ritje naar de bouwmarkt haalde ik de kraan uit de verpakking. De breedte klopte inderdaad, maar...….. De schroefdraad van de bestaande aansluiting bleek 1/2 inch zijn en de schroefdraad van de nieuwe aansluiting moest 3/4 inch zijn.

Gelukkig waren er nieuwe koppelingen meegegeven. De vraag was echter hoe krijg ik die op de bestaande aansluiting. Ik haalde wat oude kit en cement weg en zag dat de aansluiting die er zat, verwijderd kon worden, zodat ik de nieuwe erin kon draaien. Ik had goede hoop. Zo gezegd zo gedaan. Alles gemonteerd, bleek de aansluiting te kort te zijn, waardoor ik geen rozetten meer tussen de kraan en de muur zou kunnen zetten. En tot overmaat van ramp, lekte de koppelingen toen ik het water terug op het systeem zette. Ritje nummer 2 naar de bouwmarkt was een feit.

En daar sta je dan in de bouwmarkt voor een muur vol T-stukken, verlopen, S-koppelingen, verlengstukken en eindstoppen. Waarbij je dan ook nog eens de keuze hebt uit M/M, F/M, M/F of FF (bleek achteraf om male of female oftewel draadstuk of moer te gaan). En je moet weten welke maat je nodig hebt, M22, 3/8 inch of domweg mm. Nadat ik bevestiging had gezocht bij de winkelbediende, ging ik gewapend met twee verlengstukjes, tape voor rond de koppelingen en een goede maat Engelse sleutel weer naar huis.

Met het gebruik van de verlengstukjes had alles perfect moeten passen. Waar het niet dat ik het ondanks het gebruik van de tape niet lekdicht kreeg. Los, vast, los, vast. Water erop, water eraf. Als ik de koppelingen aandraaide, stonden ze dusdanig ver uit elkaar dat de kraan er vervolgens niet meer op paste. Ten einde raad pakte ik de Engelse sleutel en probeerde een van de koppelingen nog net even een tik te geven, om de kraan weer te laten passen. Krak!! Het verlengstuk brak af waar deze de muur in ging. Het stuk uit de muur was zo verwijderd, maar het stuk dat om de koppeling van de kraan zat, ging niet meer voor of achteruit.

Wat doe je dan.... Precies, weer in de auto en op weg naar de bouwmarkt. Ik wilde af van het verlengstuk en had lange S-koppelingen zien liggen waarmee het naar mijn idee allemaal zou moeten passen. En inderdaad ze lagen er. De combinatie 3/8 inch naar 1/2 inch en 1/2 inch naar 3/4 inch waren gewoon voorradig. Alleen de combinatie die ik nodig had 3/8 inch naar 3/4 inch was uitverkocht. Heb ik weer...… Dan maar naar de buren (hier in Ede zitten drie bouwmarkten binnen 100 meter). Na de winkel drie keer doorzocht te hebben, had ik het goede gangpad gevonden. En tot mijn vreugde hadden ze de goede koppeling.

Eenmaal weer thuis leek het voorspoedig te gaan, totdat ik de rozetten op de schroefdraad draaide. Als de rozetten aan het einde van de schroefdraad zijn, zit er nog een spleet van 5 mm tot aan de muur. Nu was ik er voor dat moment wel een klein beetje klaar mee, dus ik heb me gefocust op het lekdicht krijgen van het systeem. Dit lukte nu gelukkig wel in een keer en verschenen er geen druppels bij de koppelingen toen ik het water weer aan zetten.

Ondanks de tegenslagen, ben ik erg trots op mezelf en was ik 's avonds de koningin te rijk toen ik onder mijn zelf gemonteerde mengthermostaatkraan stond te douchen.

De rozetten zijn een zorg voor een later moment. Misschien wel slim om die dag niet zo veel andere klusjes te plannen, want anders wordt het weer  'van de regen in de drup'.