Eindelijk!

Komende week heb ik vakantie en hoewel ik vooral veel uit wil rusten, wil ik ook graag wat dingen in huis afmaken.

Zo ook mijn gehaakte Grace in Lace jurk, waar ik twee keer eerder over schreef. Het daadwerkelijke haken was op 18 februari van dit jaar al klaar. Met het schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat de jurk daarna al die tijd onafgewerkt in de kast heeft gelegen.

Vandaag heb ik tijdens de Formule 1 van Duitsland op mijn gemak alle draadjes weggewerkt (al was het bijna te spannende en enerverend om weg te kijken). Ik ben ontzettend blij met het eindresultaat. Zeker als je bedenkt dat het van gekregen wol is gemaakt.

Nu mag het buiten eerst nog wat afkoelen voor ik het kan dragen. Ondertussen op naar de volgende klus.

Vooruitgang!

Sinds mijn vorige bericht over de Grace in Lace, de gehaakte tuniek waar ik aan bezig ben, ben ik flink gevorderd.

Het werk groeide met 20 cm, doordat er 25 nieuwe toeren bij kwamen. Ondertussen meerderde ik 42 steken. En in totaal waren het 4.812 stokjes.

Ik ben er nog lang niet. Er moet over 5 toeren verdeeld nog 30 keer gemeerderd worden, daarna moet ik doorhaken totdat het werk vanaf de twee markeerder 51 cm meet om vervolgens nog een motiefband er in te haken. Daarna is het afwerken van de randen en mouwtjes haken. Hopelijk heb ik genoeg garen, want dat heb ik gekregen en waarschijnlijk is het niet meer te verkrijgen.

Bezigheidtherapie

Een paar maanden terug begon ik aan een haakproject. Via via had ik een behoorlijke hoeveelheid wol gekregen, waardoor ik eindelijk weer eens wat groots kon maken.

 

Na het haken van een aantal proeflapjes (om de naaldmaat te bepalen), ben ik vol goede moed aan een jurk / tuniek begonnen: de Grace in Lace van Garnstudio. De maat was echter wel een half maat kleiner dan het patroon aangaf.

 

Naarmate mijn project vorderde, vond ik het er een beetje krap uitzien. Ook de afmetingen klopte niet helemaal met het patroon. Maar toch stug doorgegaan, want mijn proeflapje zei immers dat ik de goede maat naald had. En in het dragen zou het vast nog wel wat rekken, toch?!?!

 

37 cm waar 41 nodig was (mist 8 cm in omtrek)

15 cm waar 18 nodig was

 Toen ik ruim 20 cm van het lijf had gebreid, kwam ik erachter dat ik een fout had gemaakt met het minderen van steken aan het begin van het lijf. Vervolgens heb ik 15 cm van het lijf uitgehaald om de fout te herstellen en weer verder te gaan.

 

Weer op hetzelfde punt aangekomen, telde ik mijn steken en ik bleek er een tekort te komen. En in plaats van de helderheid van geest te hebben en er gewoon een steek bij te zetten (wat niemand in het eindresultaat zou hebben gezien), haalde ik weer ruim 10 cm uit en ging met het eerdere aantal steken + 1 verder.

 

Inmiddels was het werk dusdanig lang, dat ik het met goed fatsoen kon passen. En hoewel de vermoedens er al waren geweest, werd mijn vrees nu bevestigd. Het was echt veel te klein. Ik moest bijna mijn schouders optrekken om er in te passen en ademen was heel op eigen risico.

 

Met het bestaande werk nog intact ben ik met een nieuwe bol en een haaknaald met een halve maat groter opnieuw begonnen. Het werk voelde minder vast aan, de afmetingen kwamen heel wat dichter in de buurt van het patroon en het zag er natuurlijker uit.

 

17,5 cm is meer in de goede richting

 

Ik ben nu bijna op de helft en kan niet wachten om het daadwerkelijk te kunnen dragen. Dit gaat alleen nog wel een tijdje duren, want een toer kost me met 200+ steken inmiddels bijna een half uur om te voltooien. En ik moet er nog minimaal 30...….

 

Moraal van het verhaal: volg eerder de naaldmaat die in het patroon aangegeven staan dan je eigen proeflapje. Dat scheelt een heel hoop steken.

 

Precies hetzelfde aantal steken, links met naald 3,5 en rechts met naald 3