Naadloos

Degene die mij kennen en/of al een aantal jaar via mijn blog volgen, weten dat ik het erg leuk vind om te haken. Een van de eerste projecten die ik me nog kan herinneren, was een bikini toe ik ongeveer 14 - 15 was. Aangezien wol en water niet heel erg goed combineren, werd dat project geen succes.

Als je zo veel jaren met een hobby bezig bent geweest, zou je denken dat je niet heel veel nieuws meer leert. Niks is minder waar.

Mijn eerste knuffel (Amigurumi in jargon) haakte ik meer dan 5 jaar geleden. Tot op de dag van vandaag vind ik Miss Wooly nog steeds geweldig. Er is alleen een klein minpuntje aan haar: je blijft heel duidelijk de naad zien waar toeren van het hoofd binnen en eindigen.

    

Afgelopen week begon ik aan een nieuwe knuffel (wat voor knuffel en voor wie houd ik nog even geheim) en opnieuw liep ik tegen die lelijke naden aan.

Mijn gevoel (en de foto's in het patroon) zei(den) me dat die mooier moest kunnen, maar hoe? Bij mijn originele techniek sloot ik elke toer met een halve vast, maakte ik een losse om weer hoogte te krijgen om vervolgens met de eerste vast van de toer te beginnen. Op deze manier kreeg je wel mooie strakke toeren, maar de overgang was nogal zichtbaar.

Met mijn tweede bol wol begon ik een test. Als ik nu de losse, om hoogte te winnen, weg laat en meteen door vanuit de halve vaste om te sluiten door ga naar een vaste. De overgang werd wel degelijk minder hard, maar door de halve vaste in de vast van de voorgaande toer was het nog steeds zichtbaar. En zeker niet zoals de foto van het patroon liet zien.

Aangezien mijn test als beter was dan het origineel, haalde ik het origineel om met die bol wol aan een derde test te beginnen: de voorgaande toer niet afsluiten met een halve vaste, maar gewoon meteen met een vast beginnen. En zie daar, het resultaat dat ik zocht: geen zichtbare naden meer in rondgehaakte werkstukken.

De techniek maakt het minder gemakkelijk om het begin en einde van een toer te herkennen, maar daar zijn markeerders of veiligheidsspelden voor uitgevonden. En of het helemaal is zoals het hoort, durf ik niet te zeggen. Maar ik vind het zelf mooi en dat is het belangrijkste lijkt me. 

Voor een mooie overgang van kleur 1 naar kleur 2 vond ik een heel goed instructiefilmpje op Youtube.

Zoals je ziet, je kunt altijd nog bij leren. Zelfs na jaren en jaren van oefenen.

Wortel of winterpeen?

Soms heb ik van die momenten dat ik me de meest nutteloze dingen afvraag. Zo ook een paar weken geleden, wanneer heb je het over wortels en wanneer heb je het over winterpeen?

Hoe kwam ik hier op..... Vorig jaar heb ik rond april wortelen gezaaid in de achtertuin. Het label luidde '320050 Zomerwortelen, Amsterdamse Bak en Vollegrond' - smakelijk bospeen. Daar gaan we al, zijn het nu wortelen of bospenen.....?

Helaas is de grond in mijn tuin niet de meest vruchtbare grond, dus ze groeide langzaam tot niet. Geïrriteerd door het feit dat bijna niks in de tuin wilde groeien, heb ik de tuin links laten liggen. Toen ik een paar weken geleden onkruid wilde gaan wieden, wilde ik beginnen om de 'verloren' groenten van vorige jaar uit de grond te halen. En tot mijn grote verbazing kwamen daar serieuze wortelen (of zijn het nu penen) uit.

De wortelen waren dus gedurende de herfst en winter langzaam door gegroeid. Werden het daarmee geen winterpenen?!?!

Wat onderzoek op internet maakte me helaas niet veel wijzer. Wortel, waspeen, bospeen, winterpeen; ze dragen allemaal de Latijnse naam Daucus carota. Verder zijn ze allemaal oranje en smaken ze zoet. Het verschil lijkt hem in het formaat te zitten. En niet eens zozeer in de tijd van oogsten, winterpeen is namelijk het hele jaar door te oogsten.

Wortel of winterpeen, ik wilde hoe dan ook wat leuks doen met mijn eigen geteelde groenten. Helaas ben ik zelf geen liefhebber van hutspot en ook gestoofde worteltjes kunnen mijn goedkeuring niet wegdragen. 

Mijn vriend had vorig jaar geprobeerd om wortelen in te maken, maar deze waren helaas door het gebruik van koude opgiet (onduidelijkheid in het recept) bedorven. Het leek me een uitgelezen kans om met eigen geteelde groenten het inmaken te herhalen. Dit keer met hete opgiet.

Wortelen schoon maken, weckpot uitkoken, pekel maken met azijn, water, suiker, knoflook, gember, peper en laurier, alles samenvoegen, et voila!

Nu nog een paar maanden wachten en dan kijken hoe het wortelen of penen smaken.

't kèn nèt

't kèn nèt' kan in de Nederlands op twee manieren worden geïnterpreteerd. Op zijn Brabants of op zijn Fries. De Brabanders zijn in dat opzicht wat positiever dan de Friezen, bij hen 'kan het namelijk net'. Bij Friezen 'kan het niet'.

Ik had vandaag een typisch gevalletje 't kèn nèt'.

In de keuken moest de kopse kant van een nieuw gezette muur nog worden afgewerkt. Gisteren plaatsten Bart en ik een flinke houten balk om het frame van de gipsplaten af te dekken. Er bleef echt nog een flinke spleet zichtbaar tussen het spackwerk van de muur en de balk.

Gewapend met Spack vuller, schilderstape, een penseel en wat water trok ik ten strijde. Zelf was ik in de veronderstelling dat een tube van 330 gram genoeg zou moeten zijn. Bart dacht daar anders over en op zijn advies namen we een tweede tube mee.

Na ongeveer 10 cm te hebben gevuld, begreep ik dat de tweede tube een wijs besluit was geweest. Ik had al namelijk een groot deel van de eerste tube gebruikt. Uiteindelijk kon ik met de eerste tube de eerste helft van mijn klus klaren. Alleen was ik er niet 100% zeker van dat de tweede tube genoeg zou zijn voor het tweede stuk. Een gevalletje 't kèn nèt'.

Het leek er even op dat het om de Friese betekenis van de uitspraak zou gaan. Beide tubes had ik grondig leeg geknepen en mijn vuller was op, terwijl ik nog 6 cm moest vullen.....

De enige wat ik me nog kon bedenken, was het opensnijden van de tubes in de hoop dat er nog een klein restantje in zou zitten. Met de bovenkant van de tubes af, kon ik met een plamuurmes de binnenkant schoon schrapen. Omdat de tubes te hoog waren voor het plamuurmes, moest ik nog een keer snijden. Uiteindelijk had ik nog een flinke dot vuller wat gelukkig meer dan genoeg was voor het laatste stukje.

En daarmee ging het dus ineens om de Brabants betekenis van de uitspraak; het kon net!

Het geraamte staat ..... bijna

29 maart maakte ik het vorige filmpje op de bouw. Sindsdien is er veel veranderd. 

De stucadoor heeft in anderhalve dag tijd het huis omgetoverd van een grote betonnen blokkendoos naar een soort van een bewoonbaar huis.

Vervolgens hebben we hard gewerkt om een groot deel van het laminaat te leggen. Sommige ruimtes laten we nog even achterwege, omdat de aannemer daar nog overheen moet met gereedschap en andere zware materialen. 

Op derde Paasdag is het overgrote deel van de keuken geplaatst. Ik heb altijd al gedroomd van een (woon)keuken met een groot fornuis en veel werkruimte. En hoewel de keuken nog niet af is (het blad komt over anderhalve week, ik sta nu al te trappelen om te gaan bakken, braden, stoven, wokken enz. enz. enz.

Het grote hak- en breekwerk begint langzaam aan tot een eind te komen. Vandaag is de aannemer aan de badkamer en toilet begonnen, waarmee het laatste deel van het geraamte over 2 à 3 weken klaar zou moeten zijn.

Daarna wordt het tijd voor de (ellenlange lijst met) details:

• plinten plaatsen
• kozijnen lakken
• openstaande naden kitten
• trap beitsen
• nieuwe deuren afhangen
• ..... 
• .....
• .....

En natuurlijk het inrichten van het huis, want we willen eigenlijk eind mei, begin juni verhuisd zijn. Beide zaken zullen nog veel tijd gaan vragen, maar noodzaak is nu dat het huis bewoonbaar wordt.

Voor nu rest mij jullie alleen nog het daadwerkelijk resultaat te laten zien. Mocht je mijn blog voor het eerst lezen, kijk dan ook even de filmpjes in Vooruitgang (start en update 1) en Deadline gehaald! (update 2) om te zien waar we vandaan komen.

Deadline........ gehaald!

Zoals ik in mijn vorige bericht schreef, gaat morgen de stucadoor in ons huis beginnen. Hoewel ik zelf door complicaties van het trekken van mijn verstandskiezen en het feit dat ik me een paar dagen niet lekker voelde beduidend minder heb kunnen klussen, hebben we mede dankzij het harde doorwerken van mijn vriend de deadline gehaald.

Alle plafonds zijn met isolerende latex behandeld zodat de geur en kleur van het jarenlange roken niet door het stucwerk heen kan komen. De betonnen 'buiten' muren zijn van het behang ontdaan en daarna helemaal opgeschuurd zodat er geen losse 'flubbertjes' meer op de muur zitten. De aansluitingen in de keuken zijn door de installateur op de juiste locaties geplaatst. Alle oude gipsplaten zijn weggewerkt achter nieuwe gipsplaten en alle elektrapunten in huis (schakelaar, stopcontacten, e.d.) zijn vervangen. 

In het filmpje geef ik jullie weer een toer door ons huis, dat er inmiddels al heel anders uit ziet dan 38 dagen geleden toen we de sleutels kregen.

Nu moeten we het werk voor een paar dagen uit handen geven. Als ik eerlijk ben, vind ik het best wel spannend. Hebben we alles wel goed voorbereid? Gaan ze alles wel netjes afwerken? Hoe gaat het huis er dadelijk uit zien?

Ik heb in elk geval altijd geleerd dat je goed moet zorgen voor de mensen die voor je komen werken. En aangezien ik van het weekend nog wat lekkers had gebakken (appel-kokos cake), krijgen ze daar in elk geval een stukje van voor bij de koffie.

Vooruitgang

In een tijd waar veel zaken, zoals sporten, uitgaan en elkaar simpelweg de hand kunnen schudden, tot stilstand zijn gekomen, blijft bij ons de verbouwing onverminderd voortgaan.

Op 21 februari hebben we de sleutel van ons huis in ontvangst mogen nemen. In de video hieronder krijg je een beeld van hoe het huis er op dat moment aan toen was.

Vanaf de start van het verbouwen wisten we dat we op 14 april een deadline hadden staan. Dan wordt namelijk de keuken geplaatst. En die tijd moet het installatiewerk (gas, water, elektra), het stucwerk en het laminaat voltooid zijn.

Vol goede moed zijn we in de eerste week met het sloopwerk begonnen. Er werd veel verwijderd: de keuken, een kozijn tussen de hal en de keuken, delen van de badkamer, kasten die we niet willen gaan gebruiken, behang en heel veel losse schroeven, spijkers en beugeltjes. 

Ook deden we een dwaze poging om de nicotineaanslag van 27 jaar roken van het plafond te verwijderen. Het middel werkte op zich prima, maar het werd een gigantisch waterballet, was erg arbeidsintensief en de oude latex kwam na de behandeling los van het plafond (hiermee was wel meteen de nicotine van het plafond verwijderd). 

We waren erg blij met de tip van de stucadoor die de eerste week kwam kijken: gebruik Veveo Collix Aqua Mur Mat. Een latex die de nictotine isoleert; de geur en kleur kunnen er niet doorheen, waardoor het stucwerk mooi wit blijft en je geen rooklucht meer in huis hebt.

Na het bezoek van de stucadoor hadden we de tweede deadline; hij wilde twee weken voor het plaatsen van de keuken in het huis om alle plafonds en muren aan te pakken. Wel moesten we voor die tijd nog het een en ander voor hem voorbereiden. De plafonds behandelen met de speciale latex, alle betonnen muren opschuren zodat de losse stukjes behang eraf waren en alle oude gipsplaten van nieuwe gipsplaten omdat het bruine papier van de oude platen anders door het stucwerk heen zouden komen.

Eenmaal een week onderweg, konden we grotendeels beginnen met opbouwen. Op de video hieronder kunnen jullie zien hoe ver we op 7 maart waren.

De deadline die nu als eerste in zicht komt is 30 maart. Dan begint de stucadoor. Hopelijk halen we deze deadline en kan ik jullie (ruim) voor die tijd een video laten zien van een huis dat volledig stuc-klaar is.

PS: we hebben het oude bad, twee radiatoren, leidingwerk en de vele schroeven en spijkers op laten halen door de oud-ijzerboer en kregen er nog een klein zakcentje voor. Want zeg nu zelf, alle kleine beetjes helpen.

Moderne Ministek

Degene die mijn blog met enige regelmaat lezen en/of mij kennen, weten dat ik mezelf in mijn vrije tijd graag bezig houdt met handwerken. Haken, breien, quilten, borduren, schilderen op nummer en sinds kort 'diamond painting'.

Een paar weken geleden was ik bij de Wibra om voor mijn moeder een specifieke kleur wol te halen die ze in Brabant niet (meer) hadden. Eenmaal bij de kassa viel mijn oog op een kleine display met daarop pakketjes voor 'diamond painting' voor welgeteld € 1,99. 

Nieuwsgierig als ik was, nam ik een pakketje met als onderwerp een buddha met me mee. De kans dat het voor een dergelijk bedrag wat was, was vrij klein. Maar als het niks bleek zijn, zou ook niet de wereld hebben gekost.

Inmiddels heb ik er al behoorlijk wat uurtjes aanbesteed (naast mijn werk, het huishouden en het klussen) en ik vind het me een partij leuk! Het principe doet me heel erg denken aan een mix tussen  Ministek en strijkkralen van vroeger. Maar dan net iets anders. 

Je hebt een afbeelding bestaande uit vakjes met nummers  erin met daar overheen een lijmlaag afgedekt door folie, een pen met een holle kop waar je wax in moet doen en 'diamantjes' (plastic steentjes met facetten) in alle benodigde kleuren. Vervolgens haal je een stukje folie los, pak je met de pen met wax een steentje van de juiste kleur op en die plak je in het bijbehorende vakje. En dat blijf je net zo lang herhalen tot je het schilderij vol hebt.

Een kind kan de was doen, moeilijk is het absoluut niet, maar je hoeft er niet hard over na te denken en je ziet het schilderij voor je ogen groeien. Mij brengt het na een drukke dag de broodnodige rust en ontspanning.