Omgedoopt.......

Toen ik 4,5 jaar geleden mijn boot kocht, had ze geen naam. Op de romp stonden wel afdrukken van voorgaande namen. Maar de naam 'Snelle Jelle' deed me niet echt iets. Aan mij dus de moeilijke taak om een nieuwe naam te bedenken.

 

Mijn boot is van het type Yngling met een gestileerde Y als zeilteken. Dat wilde ik graag in de naam opnemen. Tevens wilde ik iets doen met de kleur van de boot: geel. Al gauw kwam ik toen op het Engelse 'Yellow'. Daar moest alleen nog iets bij, want alleen 'Yellow' is geen naam. 

 

Toen ik klein was, ben ik ooit op het Haringvliet een boot met de naam 'Taxi' tegengekomen. En die naam is blijven plakken. Na allerlei mogelijke combinaties te hebben bedacht, bleef bij mij de naam Yellowcab hangen. Aangezien in New York de gele taxi's ook wel Yellowcab's worden genoemd was voor mij het cirkeltje rond. Dat moest de naam zijn.

 

Bij een naam hoort ook een logo. Je laat niet eenvoudig een sticker maken in het lettertype 'Arial' wat je vervolgens op je boot plakt. Het beeld dat ik van mijn logo had, zat al sinds die tijd in mijn hoofd. De blokken van de Checker Cab, de Y van het zeilteken en een strak lettertype voor de rest van de naam.

 

Ik heb alleen nooit de tijd genomen om het op papier te zetten. Ik vond dat eerst de romp van de boot een nieuw kleurtje moest hebben voor de naam erop kon. Maar dat was zo'n grote klus dat ik dat telkens vooruit bleef schuiven.

 

Nu de romp is geschilderd, was het ook tijd voor het logo. De afgelopen week heb ik zitten puzzelen, tekenen, uitgummen, opnieuw tekenen en schilderen. En nu is het klaar. Het ligt nu bij de drukker om stickers te laten maken, die vervolgens in het voorjaar op de romp gaan.

 

Uitgepuf(f)t

Mijn laatste berichtje is al weer een tijdje geleden. Het is niet dat ik stil heb gezeten, maar ik had niet de rust en inspiratie om iets te schrijven.

Een van de projecten die ik de afgelopen tijd heb afgerond, is de kussensloop gebaseerd op een Puff quilt. Na heel wat gepuzzel over de volgorde van de afzonderlijke vierkantjes, heb ik alle blokjes gevuld en aan elkaar gezet. Een eenvoudige blauwe achterkant en een kussen voor de vulling later ben ik blij met het eindresultaat.

Het volgende project wordt een kussensloop van Cathedral Window blokken. Op deze manier kan ik uitzoeken welke quilttechnieken ik leuk vind en heb ik eigengemaakte spulletjes om het huis mee op te fleuren.

Kleur bekennen

Vandaag was een mijlpaal wat betreft het opknappen van mijn boot. Na maanden van schuren, plamuren, primeren en nog meer schuren kon vandaag de eerste laag lak op de romp worden gezet.

Best wel een beetje spannend, want ik had de kleur op basis van een kleurenstaal in april van dit jaar uitgezocht. En ik had de potten verf netjes dicht gelaten, dus ik wist niet of ik het mooi zou vinden.

Meteen toen ik de kleur op de romp aanbracht, wist ik dat het goed was. De originele kleur vond ik te flets. Ik wilde meer de kleur van de New York taxi's, aangezien de naam van de boot Yellowcab is. En de gekozen kleur zit er heel dicht bij. Ik ben er heel blij mee.

 

Nu nog twee keer schuren en lakken, de naam erop en dan is ze klaar voor het seizoen van 2017.

Experiment gelukt!

In het voorjaar koos ik onder andere Spaanse peper uit om dit jaar mee te gaan experimenteren.

 

Van de week schreef ik al dat bloemkolen geen succes waren geworden. De Spaanse pepers zijn daar precies het tegenovergestelde van.

 

Twee mooie planten, elk met een stuk of tien dikke pepers. Nog variërend in kleur van groen tot mooi glanzend rood. Wordt het een sisser of de vlam in de pijp?

 

Binnenkort maar eens kijken hoe heet ze zijn......

Experiment mislukt....

Afgelopen april kreeg ik van mijn beste vriendin een paar jonge bloemkoolplantjes cadeau. De meeste mensen zouden waarschijnlijk denken 'wat moet ik daar nu mee'. Ik vond het helemaal geweldig. Want een van mijn hobby's is het verbouwen van mijn eigen groenten en daarbij probeer ik het liefst zoveel mogelijk nieuws uit.

 

Vier van de planten groeiden volop en liet ook al best snel een klein kooltje zien. Helaas kwamen er bij drie planten beestjes en was het voor hun einde verhaal.

 

De laatste plant deed het goed. De kool groeide mooi en op advies van mijn oma dekte ik het kooltje af met de bladeren en een elastiekje. Achteraf blijkt dat de bloemkool tot de sluitkolen behoort en afgedekt moet worden om bruinkleuring tegen te gaan.

 

Afgelopen week zag ik dat de kool niet echt meer groeide en ondanks het afdekken bruin begon te worden. Vandaar  'Experiment mislukt'.

Volgend jaar weer een poging.

Mix up the magic!

Een stralende zondagochtend in augustus. Dé ideale gelegenheid om eens lekker uit te slapen, uitgebreid te ontbijten en een lange wandeling door het bos te maken, zou je zeggen. Mijn zondagochtend zag er deze week iets anders uit.

 

Ik was volop aan het klussen. Afplakken, stofvrij maken, epoxyprimer aanmaken en schilderen. Om epoxyprimer aan te maken, moet je nauwkeurig werken. Er komt zelfs een weegschaal bij aan te pas. In dit geval was het 600 gram basis met 150 gram verharder. Op het gevoel nog wat verdunner toevoegen om de primer op de juiste dikte te krijgen. Mengen en klaar is kees!

 

 

Gewapend met latex handschoenen, verfgereedschap en een halfgelaatsmasker tegen de giftige dampen die van de epoxy af komen, kon het schilderen beginnen. Na anderhalf uur schilderen was de ochtend voorbij en zat het werk erop.

 

 

En waar doe ik het allemaal voor..... Om mijn boot Yellowcab een nieuw kleurtje te geven. De kleur die er op zat, was 41 jaar oud en kon wel een opfrisbeurt gebruiken. Als het goed is, kan na deze laag primer de eerste laag kleur erop!

 

  

Monnikenwerk

Al jaren had ik het werken met Szechuanpeper op mijn culinaire wensenlijstje staan. Ik ben gek op de Aziatische keuken en ik ben altijd benieuwd hoe de ingrediënten uit deze keuken smaken. In de afgelopen jaren had ik al kennis gemaakt met onder andere vissaus, kaffir limoenblad, sereh en nog veel meer heerlijke smaakmakers.

 

Alleen Szechuanpeper was nog niet aan de orde gekomen. Ik had meerdere recepten liggen die ik wilde proberen waar het in moest. Het enige wat ontbrak waren de pepers zelf.

 

Daarop heb ik onlangs de stoute schoenen aangetrokken en ben bij de plaatselijke toko gaan kijken of ze Szechuanpeper had. En ja hoor, na lang zoeken en het uiteindelijk hebben moeten vragen, was ik in het bezit van 57 gram Szechuanpeper.

 

Eenmaal thuis aangekomen, maakte ik de verpakking open om te gaan koken en tot mijn verbazing zaten er een hoop takjes, blaadjes en zelfs doorntjes tussen de korrels. Op mijn gemak ben ik de peperkorrels eruit gaan zoeken. Omdat ik toch wel nieuwsgierig was naar de smaak en hoe pittig of de pepers waren, proefde ik alvast een peperkorreltje.

 

In tegenstelling tot wat ik verwachtte, was de peper absoluut niet pittig. Het smaakte eerder heel aromatische en een beetje naar citrus. En toen ik de korrel eenmaal door beet, smaakte het naar zand...... Compleet verrast ben ik op internet gedoken om te kijken hoe dit kon.

 

Wat blijkt de Szechuanpeper is eigenlijk geen peper, maar een vruchtje van een citrusplant. En de zwarte bolletjes dit in de korrel zitten, zijn de pitjes. Bij de Koreaanse Szechuanpeper schijnen de pitjes wel smaak te hebben. Maar bij alle andere Szechuan soorten, zorgt het er alleen maar voor dat je het gevoel heb alsof je zand eet.

 

 

'Heb ik weer' ging er vervolgens door mijn hoofd. Want ik had alles voor het eten al in huis, wilde per sé de Szechuan komkommersalade maken, maar had geen zin om een zanderige dressing te hebben. Er restte me anders niks dan alle zwarte pitjes uit de Szechuankorrels te zoeken. Eerst heb ik alleen de hoeveelheid gedaan die ik voor het eten nodig had. En de afgelopen weken heb ik telkens weer een beetje gedaan. 32 gram schone Szechuanpepers was het resultaat!

 

En een wijze les voor de volgende keer. Als je met Szechuanpeper wil werken, plan dan genoeg tijd in om te koken. Het duurt even maar dan heb je ook wat!