Gezinsuitbreiding

Maart 2018 kwam ik in mijn eentje in mijn huis wonen. Omdat de avonden toch wel behoorlijk lang en stil waren in mijn eentje,v kwam niet lang daarna in juni kleine Ella erbij. Hiermee werd het een huishouden van twee, geregeerd door koningin Ella met mijzelf als haar bediende.

Rond juli dit jaar is met het bij mij intrekken van mijn vriend, het huishouden gegroeid naar een huishouden van drie. Nog steeds geregeerd door koningin Ella, maar nu met twee bedienden.

Mijn huis is niet groot, maar toch was het met zijn drieën nog niet vol genoeg. We merkten dat Ella vaak met ons probeerde te spelen alsof wij ook katten zijn. Tevens zit ze overdag toch regelmatig lange tijd alleen. En daarom hebben we na lang nadenken besloten om voor een tweede kat te gaan. 

Na het afzoeken van internet en de asiels in de regio zijn we gevallen voor de kitten Peterselie, inmiddels omgedoopt tot Tibby. Een zwervertje gevonden bij een hotel en licht verwilderd. Hiermee heeft ze een behoorlijk rugzakje en heeft ze eerst bij een kattengedragstherapeute in de opvang gezetten. Maar inmiddels is ze dusdanig geresocialiseerd dat ze afgelopen zondag - na 5 - 6 weken wachten - naar huis mocht komen.

Aangezien ze eerst goed aan mijzelf en mijn vriend moet wennen, alvorens we haar aan Ella kunnen introduceren, zit ze apart in een van de slaapkamers. We hebben de kamer dusdanig ingericht dat er diverse schuilplekken zijn en ze heeft natuurlijk een flinke voorraad speelgoed gekregen. Uiteraard was ze de eerste middag en avond wat bang. Voorheen had ze haar broertje en zusje en nu zat ze alleen in een onbekende omgeving.

Inmiddels zijn we vier dagen verder. Met meerdere (nat)voer momenten op een dag, tussendoor nog wat spelen en het belonen van goed gedrag met lekkere kattensnoepjes zijn we al een heel eind gekomen. Zo heeft ze zich vandaag al uitgebreid door me laten aaien, wordt er in het zicht gewoon gegeten en ligt ze lekker op de grote stoel wanneer ik binnen kom, zonder weg te schieten

Eindelijk!

Komende week heb ik vakantie en hoewel ik vooral veel uit wil rusten, wil ik ook graag wat dingen in huis afmaken.

Zo ook mijn gehaakte Grace in Lace jurk, waar ik twee keer eerder over schreef. Het daadwerkelijke haken was op 18 februari van dit jaar al klaar. Met het schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat de jurk daarna al die tijd onafgewerkt in de kast heeft gelegen.

Vandaag heb ik tijdens de Formule 1 van Duitsland op mijn gemak alle draadjes weggewerkt (al was het bijna te spannende en enerverend om weg te kijken). Ik ben ontzettend blij met het eindresultaat. Zeker als je bedenkt dat het van gekregen wol is gemaakt.

Nu mag het buiten eerst nog wat afkoelen voor ik het kan dragen. Ondertussen op naar de volgende klus.

Afdankertje of ingenieus ophangsysteem?

Inmiddels al weer drie jaar geleden kreeg ik van een oud-collega, die vogelaar was, een staartveer van een Argus fazant. Ik kan jullie vertellen: dat is met een lengte van 50 cm niet zomaar een veertje.

Al lange tijd had ik de plannen om de veer ergens in mijn huis ten toon te stellen. Maar waar laat je zo'n veer. Zeker met een grijpgrage kat in huis. Ergens op laten steunen is lastig, er worden nu eenmaal geen Argus fazant staartvleugel-steuntjes in de winkel verkocht. Ook is neerleggen geen optie, want dan zie je het niet of nauwelijks. En Ella kan vrijwel overal opklimmen, dus dan ligt de veer nergens veilig.

Tijdens het opruimen van mijn kledingkast en dan specifiek de ondergoedlade, kwam ik tot een oplossing. Een deel van een afgedankte bh heeft een tweede leven gekregen.

Gewapend met een schaar, secondelijm, dubbelzijdig plakband en een satéprikker, heb ik de bh van haar haakjes en oogjes onderdaan. De oogjes heb ik op twee plaatsen op de veer gelijmd. Nadat de lijm voldoende was gedroogd, heb ik de haakjes aan de oogjes bevestigd en de oogjes vervolgens met behulp van wat dubbelzijdig plakband en nog meer secondelijm op de muur gepositioneerd.

Zie aldaar een ingenieus ophangsysteem voor een staartveer van een Argus fazant gemaakt van afgedankt kledingstuk. Duurzaam of niet?

Foutje in het ontwerp

Begrijp me niet verkeerd, sinds de verhuizing van het chalet naar mijn huurhuis ben ik groot fan van IKEA. Inmiddels bestaat mijn huisraad dan naar schatting ook voor 40 tot 50% uit spullen van IKEA. Voor een mooi prijsje kun je leuke meubels en accessoires kopen, die behoorlijk gemakkelijk in elkaar te zetten zijn en ook heel acceptabel zijn van kwaliteit.

Zo had ik onlangs ook een nieuw dekbed en hoofdkussens nodig, want structureel met zijn tweeën onder een dekbed van 2.00 m slapen op een matras van 1.80 m bleek aan de krappe kant en de kussens waren in de afgelopen jaren uit elkaar geslapen. Opnieuw naar IKEA, het dekbed en de kussens ingeslagen en daarna op weg naar de dekbedovertrekken, want ook die had ik een nieuwe nodig aangezien de oude nooit zouden passen.

Eenmaal thuis aangekomen, heb ik IKEA op hun eerste ontwerpfoutje betrapt. Normaliter zijn kasten en inzetstukken of opbergdoosjes qua maat altijd op elkaar afgestemd. Een bestekverdeler van IKEA pas precies in de keukenlades van IKEA, maar minder goed of niet in keukenlades van andere merken.

Bij het ontwerpen van de kussenslopen is er helaas iets niet helemaal goed gegaan. De kussens blijken veel kleiner dan de slopen. Zoveel kleiner dat de kussens er zelfs overdwars in passen. Maar dan hebben we vervolgens een flinke lap stof los hangen.

Op verzoek van vriendlief, heb ik de naaimachine erbij gepakt en in twee middagen de kussenslopen naar een passend formaat omgetoverd. Zelf had ik niet heel veel problemen met de overtollige stof, maar zonder slaapt toch echt een stuk lekkerder..... zzzzzzzz

Eerste oogst

Het moestuinseizoen is al weer een tijdje geleden begonnen. Eind maart ben ik begonnen met zaaien. De afgelopen drie weken heb ik voor het eerst kunnen oogsten. 

Normaliter zou de sla het eerste te oogsten zijn. Waar het niet dat de slakken zich te goed hebben gedaan aan de verse ontkiemde zaadjes en ik niks had om te planten. 

Nu waren de aardbeien drie weken geleden als eerste. Mooie rode zomerkoninkjes - puur gegeten -  die vol zijn van smaak en absoluut geen suiker nodig hebben. Drie oogsten later zijn de planten nu helaas grotendeels leeg. Ik hoop echt op een tweede bloei.

Gisteren waren de radijsjes aan beurt. Voor velen van jullie zullen ze er op het eerste oog uitzien als onkruid. Pas als je ze uit de grond trekt, zie je ze in hun volle glorie. Sommige waren al zo ver doorgeschoten dat ze verhout waren. Gelukkig had ik leuke hoeveelheid goede radijsjes over.

Radijsjes rauw gegeten als snack of klein gesneden in de salade kent iedereen. Maar ik wilde iets anders proberen. Op Pinterest kwam ik een recept tegen van geroosterde radijsjes met miso (gefermenteerde sojabonen) boter. Zowel het blad als de knollen worden geroosterd waarna de miso boter zorgt voor een heerlijke hartige en romige coating over de radijsjes. 

Ik denk dat ik binnenkort maar weer wat radijsjes ga zaaien, want het recept is voor herhaling vatbaar.

Vooruitgang!

Sinds mijn vorige bericht over de Grace in Lace, de gehaakte tuniek waar ik aan bezig ben, ben ik flink gevorderd.

Het werk groeide met 20 cm, doordat er 25 nieuwe toeren bij kwamen. Ondertussen meerderde ik 42 steken. En in totaal waren het 4.812 stokjes.

Ik ben er nog lang niet. Er moet over 5 toeren verdeeld nog 30 keer gemeerderd worden, daarna moet ik doorhaken totdat het werk vanaf de twee markeerder 51 cm meet om vervolgens nog een motiefband er in te haken. Daarna is het afwerken van de randen en mouwtjes haken. Hopelijk heb ik genoeg garen, want dat heb ik gekregen en waarschijnlijk is het niet meer te verkrijgen.

Klein Duimpje.....

.... Is zijn laarsjes kwijt. Deze staan vanaf het voorjaar namelijk bij mij in de tuin. Ik ging vanmiddag voor een peper & zout molen naar de kringloop. Helaas hadden ze deze niet. Al snuffelend liep ik vervolgens zag deze schattige bloempot. En ik kon hem met geen enkele mogelijkheid laten staan!