Voltooid verleden tijd

Vanaf morgen, 1 juli, ben ik niet langer de huurder van mijn oude huis. Een hoofdstuk dat wordt afgesloten. 

Afgelopen weekend hebben we de woning leeggemaakt: vloerbedekking eruit, gaatjes in de muur plamuren, keuken - badkamer - toilet grond schoonmaken en de laatste spullen uit de tuin halen. Om vervolgens vanmiddag de sleutel in te leveren. Het is vreemd om na een tijd je oude huis weer leeg te zien. 

2 jaar en 4 maanden heb ik er gewoond. Een bewogen tijd. Toen ik er kwam wonen, stond ik nog aan het begin van mijn herstel van de reactieve artritis. Om me heen werden mensen ziek of vielen mensen weg. Het grootste deel van het leed dat daten heet speelde zich eraf en nu natuurlijk de hele situatie rondom Corona. 

Maar ik kijk vooral met heel veel plezier op deze periode terug en heb ik er hele mooie herinneringen aan.

• Mijn 30ste verjaardag gecombineerd met een housewarming, waarbij vrijwel de hele familie vanuit Brabant over was;
• De komst van Ella;
• Het eerste jaar verkering met Bart;
• De gezinsuitbreiding met de adoptie van Tibby;
• De bezoekjes van familie, vrienden en kennissen;
• En het feit dat ik voor het eerst een plek had die van mezelf was.
• .... (voor alle dingen die ik nu vergeet)

Nu beginnen Bart en ik echt sámen aan een nieuwe hoofdstuk en ik hoop dat er minstens net zo veel leuke en mooie herinneringen bij zullen komen.

Een dag om te herinneren

Voor velen van jullie zal het vandaag een doodgewone vrijdag zijn geweest. Sommige zullen hebben gewerkt, anderen zullen misschien al weekend hebben gehad. Maar voor mijn vriend en mij was het een bijzondere vrijdag, een dag om te herinneren.

Vanochtend om 9:00 hadden we de inspectie van ons nieuwe (koop)huis, waarvoor we een half uur later de overdrachtsakte en hypotheekakte bij de notaris zouden gaan ondertekenen. Tevens hebben we onze relatie officieel vast gelegd in een samenlevingsovereenkomst. 

Om deze heugelijke gebeurtenissen te vieren, zijn we na afloop bij Koffie & Koffie wat lekkers gaan eten en drinken. Over de calorieën hoefden we vandaag even niet na te denken, aangezien we nog volop zouden gaan klussen. En dit telde deels als lunch.

Tegen half 1 waren we bij het huis en zijn we vol goede moet aan de gang gegaan. Uiteraard voorzien van goede overalls (die mama voor ons had geborduurd 😍), veiligheidsschoenen, veiligheidsbrillen, gehoorbescherming en voor mijzelf een roze (veiligheids)pruik.

Na een kleine 3,5 uur klussen lag de complete keuken in de sloopcontainer, was het kozijn tussen de keuken en de hal verwijderd en hadden we een toilet met uitzicht gecreëerd. Morgen vrolijk verder met de lange lijst van klussen die nog voor ons ligt.

Mi casa es su casa

Toen ik in februari 2018 de gemeente op de stoep van mijn gehuurde chalet had staan en te horen kreeg dat ik daar op laste van een flinke geldboete binnen 6 maanden weg moest zijn in verband met permanente bewoning, had ik niet heel veel opties.

Als single op een jaarcontract wil je graag je flexibiliteit behouden. Je weet immers nooit of je contract wordt verlengd en zo niet, waar je dan een baan zult vinden. En je weet niet in welke windstreek je je toekomstige partner tegen het lijf zult lopen. Daarbij zou ik op mijn inkomen waarschijnlijk net een appartement kunnen kopen, wat voor mij af viel omdat ik graag een tuin wilde.

Dan kom je vervolgens bij huren uit. Nu was er op dat moment in Ede voor de sociale huur een wachtlijst van 24 tot 36 maanden. En met slechts 6 maanden om een nieuwe woonruimte te vinden, viel die optie eigenlijk al af. Daarbij verdiende ik op jaarbasis net iets te veel, waardoor ik ook niet voor sociale huur in aanmerking kwam.

Wat dan?!?!? Precies, particuliere huur. Daar hadden ze echter de grappige regel ingevoerd dat je 4 x de huurprijs als bruto maandsalaris moest verdienen. En dan moet je met een gemiddelde huurprijs tussen de €750 - 850 flink je best doen. Via een paar omwegen en een behulpzame makelaar, kon ik uiteindelijk mijn huidige huurhuis betrekken.

Inmiddels bijna twee jaar verder, is de situatie behoorlijk veranderd. Ik woon niet langer alleen, maar deel mijn huis met vriendlief en twee poezen. Verder heb ik een vast contract en heeft mijn vriend zijn eigen bedrijf in Ede gevestigd, waardoor er geen intentie is om Ede op korte termijn te verlaten. En helaas blijft de huurprijs elk jaar stijgen en geef je feitelijk geld uit voor een huis dat nooit van jezelf zal zijn.

Alles bij elkaar opgeteld maakte het steeds interessanter om te kopen. 

Net voor de Kerst zijn we gaan rondkijken. Wat vinden we mooi? In welke wijk willen we wel wonen of juist niet? Willen we een 'kant-en-klaar' huis of willen we klussen? Enz. enz. enz.

We zijn nu ruim een maand verder en inmiddels hebben we een huis gekocht. Het is een opknappertje geworden, maar we staan te popelen om aan de gang te gaan en alles te maken zoals we het zelf mooi vinden.

Alles is rond: de hypotheek is goedgekeurd, alle nutsvoorzieningen besteld en de verzekeringen zijn geregeld. Ook zijn de keuken en de vloer al besteld. Nu is het nog 11 dagen wachten tot we de sleutel krijgen en het huis daadwerkelijk van ons is (nou ja, van de bank).....

Van huis naar thuis.

27 februari kreeg ik de sleutel van mijn eerste eigen huurhuis. Vanaf dat moment had ik een kleine maand om wat in huis te klussen, vloerbedekking te laten leggen, meubels te regelen (buiten een rookstoel, tuinkas en ligbed voor in de tuin had ik niks) en te verhuizen van het chalet waar ik op dat moment al 15 maanden zat naar het huis.

Met hulp van mijn ouders kregen de muren en het plafond in de opfrisbeurt. Mama heeft me nog een dag geholpen met behang verwijderen op de eerste verdieping en op eigen kracht heb ik de hal gesausd, twee kleine kamers op de eerste verdieping in het glasvlies behang gezet en dat nog twee keer gesausd. Het kost me nog behoorlijk wat kruim, omdat ik nog steeds last had van mijn gewrichten.

Nadat de vloerbedekking was gelegd, zijn mijn ouders en mijn broertje met een grote bus en de spullen die nog in Brabant stonden naar Ede gekomen. Vervolgens hebben we in Lunteren een eetkamerset en salontafel opgehaald. En in Ede zelf op 7 hoog een bank van bijna 2 m lang. Gelukkig was er een lift aanwezig. En lang leven Marktplaats, want daar vind je voor weinig geld nog hartstikke goed en leuke meubels.

De 6 afgelopen maanden heb ik het huis - met hulp van meneer IKEA - tot een thuis gemaakt (het is hier nog net geen showroom voor IKEA, zoveel spullen dat ik bij ze heb gekocht). Er moeten nog wat puntjes op de i, maar het is nu samen met Ella ons thuis. En ja, jullie zien het goed op de foto: Ella heeft haar eigen kamer!

PS: Sorry voor de kwaliteit van de foto's. Ik kreeg ze helaas niet veel scherper, maar de sfeer zal best duidelijk zijn....

Gepakt en gezakt

Afgelopen maandag was het zover. Ik ben van mijn ouders huis in Drunen naar een gehuurd chalet in Ede verhuisd. Dit omdat ik vandaag in Ede ben begonnen met een nieuwe baan.

 

Aangezien het chalet volledig gemeubileerd is, had ik alleen wat spulletjes nodig voor de aankleding en de standaard dingen die je nodig hebt in huis. Verder wilde ik mijn mountainbike mee hebben, zodat ik op de fiets naar het werk kan en op een vrije dag de bossen in kan. Vrijwel alles paste in mijn eigen auto. Papa en mama kwamen 's avonds met de laatste spullen langs om te kijken waar ik ben neergestreken.

Eenmaal in het chalet aangekomen de boel een beetje ingeruimd en uiteraard een kleine kerstboom gezet. Een kerst zonder kerstboom is geen kerst.

 

Om de verhuizing te vieren heb ik mezelf 's avonds getrakteerd op een wijntje en wat chippies. Want na tien maanden thuis wonen en bewust tijd voor mezelf te hebben genomen, is dit voor mij een hele mijlpaal.